Misjöfn er mannsævin – hernámsárin

Einstæð minningabók

Það sem gerir þessa bók einstæða er efni hennar sem er nýstárlegt af því að enginn íslenskur höfundur hefur þorað að taka það fyrir á þann hátt sem þar er gert.

„Misjöfn er mannsævin“ er svo átakanleg lífsreynslusaga að venjulegur lesandi fyllist í senn undrun og skelfingu við að skyggnast með sögumanni inn í þann heim sem hann lýsir af svo miskunnarlausu raunsæi og hreinskilni að fátítt er í því dvergþjóðfélagi sem við lifum í.

Atburðirnir sem þar er sagt frá gerðust í Reykjavík og í sveit norðanlands á þriðja og fjórða tug aldarinnar. – Ungur dregnur elst upp há móður sinni sem er enginn manneskja til þess að sjá fyrir barni á viðkvæ masta skeiði vegna drykkjuskapar og lauslætis og brennir allar brýr að baki sér með líferni sínu ásamt því fólki sem hún hefur mest samskipti við. Stundumn verður dregnum um meng að horfast í augu við raunveruleikann og veit ekkert hvert hann á að leita – lamaður á sál og líkama, húsnæðislaus, svangur og hræddur. (Heimild: Bakhlið bókarinnar)

Ástand: gott, ekkert krot né nafnamerking en lausakápan þreytt